در زمینه حمل و نقل سیالات صنعتی، پمپ های سانتریفیوژ اگرچه متعلق به همین دسته از تجهیزات هستند، اما به دلیل تفاوت در شکل ساختاری، اصل کار و سازگاری با شرایط کار، به انواع مختلفی تبدیل شده اند. هر نوع تفاوت قابل توجهی در ویژگی های فنی و سناریوهای کاربردی نشان می دهد. روشن کردن این تفاوت ها برای انتخاب دقیق و عملکرد بهینه سیستم بسیار مهم است.
از منظر روش مکش، تفاوت اصلی بین پمپهای گریز از مرکز تک مکش و دو مکش- در مسیر و ظرفیت جریان سیال ورودی به پروانه نهفته است. پروانههای تک مکنده فقط از یک طرف دارای ورودی آب هستند که در نتیجه ساختاری فشرده و هزینه ساخت پایین دارد که برای شرایط جریان کوچک تا متوسط مناسب است. پروانههای مکش دوگانه دارای ورودی آب از هر دو طرف به طور همزمان هستند که منجر به سرعت جریان زیاد و نیروی محوری متعادل طبیعی میشود که معمولاً در سیستمهای تامین آب با جریان بالا، پایین-سرعت آب استفاده میشود. عرض بدنه پمپ و قطر ورودی آنها نیز به طور قابل توجهی بزرگتر از پمپ های تک مکنده با پارامترهای یکسان است.
بر اساس تعداد مراحل پروانه، تفاوت اصلی بین پمپهای گریز از مرکز تک مرحلهای و چند مرحلهای-در مکانیسم تولید سر نهفته است. پمپهای تک مرحلهای فقط یک پروانه دارند که منجر به سر محدود اما راندمان بالا میشود و برای پمپاژهای کوتاه-مقاومت کم-مناسب است. پمپهای چند مرحلهای، با اتصال پروانههای متعدد به صورت متوالی، انرژی سیال را بهطور متوالی افزایش میدهند، هد را چندبرابر میکنند و نیازمندیهای بالای سر-تامین آب ساختمانهای بلند-و تخلیه چاه عمیق در معادن را برآورده میکنند. طول و وزن محوری آنها نیز به طور قابل توجهی بیشتر از پمپهای تک مرحلهای است.
تفاوت در ساختار بدنه پمپ به عنوان مسیرهای مختلف تبدیل انرژی بین انواع پرههای پیچدار و راهنما آشکار میشود. محفظه پمپ حلزونی از یک کانال جریان مارپیچی برای تبدیل انرژی جنبشی سیال به انرژی فشار ساکن استفاده می کند. ساختار آن بالغ و آسان برای ساخت است. از سوی دیگر، نوع پره راهنما، از پره های راهنمای ثابت در اطراف پروانه برای هدایت سیال به داخل پروانه ثانویه استفاده می کند که بازده هیدرولیکی برتر و تقارن کانال جریان بهتر را ارائه می دهد. معمولاً در پمپ های چند مرحله ای یا انواع پمپ های هد بالا یافت می شود.
بر اساس ویژگی های محیط پمپاژ شده، پمپ های آب، پمپ های روغن، پمپ های شیمیایی و پمپ های گل به طور قابل توجهی در انتخاب مواد و طراحی آب بندی متفاوت هستند. پمپ های آب تمیز برای مایعات پاک{1} با ویسکوزیته کم بهینه شده اند و عمدتاً از چدن یا فولاد ضد زنگ معمولی ساخته شده اند. پمپهای روغن و پمپهای شیمیایی باید در برابر محیطهای قابل اشتعال و خورنده مقاومت کنند و اغلب از فولاد آلیاژی یا مواد مقاوم در برابر خوردگی{3} ویژه، مجهز به مهر و مومهای ضد انفجار-و نشتی- استفاده میکنند. از سوی دیگر، پمپهای دوغاب دارای مقاومت در برابر سایش پروانه و پوشش پمپ برای رسیدگی به دوغابهای{7}}با غلظت بالا حاوی ذرات جامد هستند.
علاوه بر این، تفاوت بین پمپهای-سرعت ثابت و پمپهای سرعت متغیر-در روش تنظیم جریان است: روش اول به دریچه گاز متکی است و با کاهش سرعت جریان، مصرف انرژی افزایش مییابد. دومی سرعت را از طریق تبدیل فرکانس یا تبدیل زاویه تنظیم میکند و به یک تطابق خطی بین سرعت جریان و توان دست مییابد که منجر به صرفهجویی قابل توجهی در انرژی میشود.
بنابراین، تفاوت در ساختار، عملکرد، و سناریوهای قابل اجرا در میان انواع مختلف پمپ های گریز از مرکز، اساساً پاسخ های هدفمند به شرایط عملیاتی مختلف است. درک این تفاوت ها مبنای منطقی روشنی را برای طراحی مهندسی فراهم می کند و از تطابق بهینه بین عملکرد تجهیزات و نیازهای سیستم اطمینان حاصل می کند.
